Falend leren

Vinden we lekker: oordelen over de ander. Zonder scrupules en zonder inlevende vragen.

America’s Funniest Homevideos (wie is er niet mee opgegroeid) was erop gebaseerd. Zien hoe anderen falen. Hoe dom ze zijn. Primair voor de entertainmentwaarde en stiekem ook om bevestigd te krijgen dat anderen dommer zijn.

Het is op televisie tegenwoordig over het algemeen misschien ietsje minder negatief, maar programma’s als The Voice, Holland’s Got Talent en So You Think You Can Dance zijn gestoeld op oordelen.

Ook privé en op de werkvloer zie ik het gebeuren. Mensen die geïrriteerd of boos zijn op de ander, er een oordeel aan hangen, maar er geen gesprek over aangaan.

Het is schijnbaar ook veiliger om het gesprek over jouw irritatie uit de weg te gaan. Anders loop je namelijk het risico dat er terechte feedback terugkomt en dan lijd je wellicht gezichtsverlies; in ieder geval naar jezelf.

Dus waarom zijn veel mensen bang voor de confrontatie? Voor het oordeel van de ander? Omdat we niet willen falen!

De wereld is inmiddels gebouwd op imago en zoals jij jezelf portretteert is het beeld waarvan je hoopt dat anderen het ook zo zien. Anders ben je minder leuk en faal je dus.

Falen hoort bij het leven. Iets stoms doen en ervan leren. Je kunt falen alleen voorkomen door het op safe te spelen. En dat is geen leven wat mij betreft.

Door fouten te maken gun jij jezelf de kans om te leren. Om te groeien.

Mijn jongste dochter moest jaren geleden op de basisschool alle provincies van Italië inclusief hoofdsteden uit haar hoofd leren. Vonden wij als ouders iets van!

Toen we de juf vroegen wat de gedachte achter de opdracht was, zei ze: “Om ze te leren omgaan met falen. Ze zijn hoogbegaafd en leren daardoor wellicht makkelijker, maar niet alles in hun leven gaat succesvol zijn. En daar leer ik ze aan wennen”.

Ons eerste oordeel was ‘die juf is gek geworden’. Maar na de onderzoekende vraag waren we het ontzettend met haar eens. Ook wij hadden dus wat geleerd.

Ik weet het… ik refereer regelmatig aan wijlen Jan van Setten, maar hij had dan ook zulke mooie en leuke wijsheid. Eén ervan is dat hij ons leerde geen fouten meer te maken. We zeggen in plaats daarvan nu: “Yes!! Weer een manier gevonden die níet werkt”.

Faal en leer ze!

-Bart M. Diepenbroek