Aanpassingonbereid
We passen ons allemaal een beetje aan. Maar wat als dat ten koste van jezelf gaat?

“Komt niks van terecht!”, riep hij als vlotte vijftiger over de generatie van onze kinderen. Net zoals onze ouders dat overigens over ons zeiden. En hun ouders over hen.
‘Toen wij opgroeiden waren er nog geen […vul maar in…]. En nu kunnen ze niet meer zonder.’
Eigenlijk best kansloos om een oordeel te geven vanuit ons perspectief. En ook moeilijk om je in te leven in dat van hen. Dat vraagt namelijk om echt met andere ogen te kijken… en die heb je nou eenmaal niet.
Wat een andere wereld is het voor de huidige generatie. Kijk naar technologie. Kijk naar geopolitiek. Naar alles wat de generaties voor hen hebben bedacht en wat toch niet zo’n goed idee bleek te zijn en waar zij nu mee moeten dealen en/of wat zij moeten repareren of oplossen.
Zouden wij met ze willen ruilen? Nog niet misschien! Je ziet de rollende ogen van onze generatie voor je…
Mike+The Mechanics zongen het al in 1988 in The Living Years: ‘Every generation blames the one before. And all of their frustrations come beating on your door’.
Wij hebben ze gemaakt en opgevoed. Het zijn onze kinderen. En de realiteit waarin zij leven is door ons gecreëerd. Kortom: Misschien moeten we wat minder oordelen en wat meer compassie en interesse tonen.
Zij gaan onze banen overnemen (samen met AI waarschijnlijk). Zij worden onze baas. We kunnen daarover mopperen, of we kunnen ze helpen op hun levens- en carrièrepad.
Wat is leiderschap? Hoe beïnvloed je cultuur? Wat is multidisciplinair denken? Hoe kom je tot een strategie? Hoe verbindt je generaties?
En dan niet ingestoken vanuit ons perspectief, maar juist antwoorden en denkwijzen bieden die aansluiten bij die van hen.
Dus ook: Hoe balanceer ik werk en privé? Wat is zinvol en nuttig bijdragen? Hoe kan ik mijn effectiviteit vergroten? Hoe zorg ik dat ik energie haal uit mijn werk?
Nee, ik benijd ze niet. Ik zou niet in hun schoenen willen staan, want ik denk dat ik hard zou afbranden. Dus eigenlijk heb ik bewondering voor ze. Grote uitdagingen in een veel en steeds sneller veranderende wereld.
Ook wij nemen als ISA onze verantwoordelijkheid. We gaan ze begeleiden en ondersteunen. Ze helpen en meegeven wat de schoolbanken en wij als ouders ze niet meegaven.
We lanceren binnenkort “ISA Ambitionals”. Een community voor ambitieuze professionals tussen de 25 en 40 jaar. Die geloven in verbinding en in persoonlijke groei. Die willen leren en ontwikkelen.
Ben of ken jij een potentiële ISA Ambitional? We komen graag nu al in contact om de community juist mede te laten vormen door hun input vanuit hun perspectief.
Deze generatie is wat ons betreft gedoemd om te slagen en wij gaan ze daar bij ondersteunen!
-Bart M. Diepenbroek
We passen ons allemaal een beetje aan. Maar wat als dat ten koste van jezelf gaat?
Hoop is een vreemd iets. Hoop ontstaat vaak niet omdat alles goed gaat, maar juist omdat het nu niet klopt. We hopen dat het straks beter wordt. Dat de situatie verandert.
We oordelen wat af. En weten vaak niet eens waarom. Terug naar #doeslief.