Hoezo is de ongelijkheid tussen vast en flex niet van deze tijd? Juist wel…

Door: Richard Henderiks 15-10-2014

Categorieën
:
Controllersmagazine,

Reeds bij de eerste zinsnede over ‘de aanloop naar de polder nieuwe stijl’ in het FD artikel van 13 oktober gaan mijn nekharen bewegen. Het gaat over het nieuwe voorstel voor een basisregeling, een opgerekt sociaal vangnet waarop zzp’ers en andere flexwerkers kunnen terugvallen in mindere tijden. Het past niet in mijn liberale denken. Veel flexwerkers willen volgens mij helemaal niet betutteld worden of een vangnet. Het gaat over een nieuwe realiteit en over de toekomstige arbeidsmarkt, laat deze markt dan ook zijn werk doen.

 blog_image:beschi_1413366471543e42c79fa62.png:end_blog_image

Voorop wil ik stellen dat ik als burger van onze welzijnsstaat ook in bepaalde gevallen goed wil zorgen voor mijn medeburgers in mindere tijden. Dat betekent dat ik vind dat de groep die als gevolg van arbitraire reorganisaties of listige constructies gedupeerd is, banen hebben verloren en min of meer een gedwongen flextoekomst hebben, geholpen mogen worden. Voorbeelden uit de bouw en de thuiszorgsector kennen we in middels wel, zie hiervoor bijvoorbeeld het advies van de advocaat-generaal aan het Europees Hof van Justitie over het vastleggen van minimale zzp tarieven in cao’s van medio september. De schatting is dat 10% van de flexwerkers een zogenaamd schijnzelfstandigheid heeft. Mag dat de reden zijn om ook voor de overige 90% het ondernemerschap te reguleren en de marktwerking manipuleren?

In het artikel wordt bijvoorbeeld gesteld dat een groot deel van de flexwerkers onverzekerd zou zijn en dat er ongelijkheid is in scholing waarbij flexwerkers als eerste lijden onder kennisveroudering. Vanuit mijn praktijk herken ik dit geenszins. Als je niet verzekerd bent voor arbeidsongeschiktheid of aansprakelijkheid moet je dat als flexwerker zelf weten. Dat ik het eerste erg onverstandig vind en het tweede zelfs principieel onacceptabel vind voor een samenwerking doet niet terzake, het is een eigen keuze en risicoanalyse van de ondernemer. Het genoemde gebrek aan scholing en kennisveroudering bij flexwerkers is mijns inziens simpelweg een symptoom van slecht ondernemerschap en lost de markt verder zelf op.

Tevens wordt de WW in het artikel geadresseerd. Hiervan wordt gesteld dat dit privaat niet te verzekeren is en daarmee dus bij uitstek iets is dat onder de basisregeling kan vallen. Is het niet zo dat het risico van leegloop (geen werk) de meest belangrijke en meest wezenlijke eigenschap van het ondernemerschap en zelfstandigheid is? Hoe kun je een voorstel bedenken waarbij je ondernemers of zelfstandigen als overheid de prikkel ontneemt om opdrachten te zoeken, innovatief en onderscheidend te zijn, te netwerken en te excelleren in je werk? Dat leg je toch de vis op het droge.

Mijn irritatie zit vooral op het verschijnsel waarom we in Nederland niet als volwassenen afspraken met elkaar kunnen maken zonder dat de overheid of de fiscus zich hiermee moet bemoeien? Als een flexwerker een project wil aannemen zonder daarbij recht te hebben op vakantiegeld of -dagen, doorbetaling bij ziekte, reis- en onkostenvergoedingen, pensioenopbouw, opleiding, vervolgopdrachten, inkomenszekerheid en tevens afziet van een kerstpakket, dan is dat toch zijn of haar beslissing. Waarom moeten deze dragers van het Nederlandse ondernemerschap verplicht beschermd worden? Dat willen ze misschien wel helemaal niet. Wie heeft het deze groep nu echt gevraagd? Vol ongeloof lees ik in het artikel dat het gaat over zogenaamde tweederangswerknemers die meer zullen gaan consumeren als er meer zekerheid is (!). Misschien gaan de tarieven en daarmee het consumptievermogen van flexwerkers wel juist omlaag omdat het leegloop risico er straks niet meer is, de markt zal het hopelijk zeggen.

Mijn punt? Wat het nu eigenlijk uitmaakt hoe iemand het precies regelt? Als hij of zij maar bewust de keuze maakt, geen wetten overtreedt, voldoende belasting betaalt én verantwoordelijkheid neemt voor zijn of haar rechtspositie. Dus niet achteraf huilen als het mis gaat of als je even geen werk hebt.

Want als er iets is wat je nooit kunt reguleren is het toch sprankelend ondernemerschap? Dat is nu juist de clou van het succes van deze eersterangswerknemers.

reacties

Door: Paul Schollaardt 27-10-2014 20:29
Onderwerp:

Richard,

Helemaal mee eens, de discussie wordt in Nederland weer eens aan de verkeerde kant begonnen. Ook de tranentrekkende verhalen over het goedkopere collectieve pensioen, waar geen privé regeling tegen op kan of het argument dat het heel erg is dat ZZP-ers straks geen pensioen hebben getuigen van weinig kennis van zaken. Hier zijn m.i. andere 'machten' aan het werk die vrezen in de 'nieuwe werkelijkheid' buiten spel te komen staan. 

Chapeau!

Groet,

Paul Schollaardt