Amerika was nooit ontdekt als Columbus een financial aan boord had gehad.

Door: Richard Henderiks 30-7-2015

Categorieën
:
Controllersmagazine,

Voor veel controllers is de vakantie een oncomfortabele periode, er is namelijk niet echt iets te 'controllen'. De reistijd valt altijd tegen, de huurauto's zijn ter plaatse altijd duurder, appartementen overboekt, zwembaden half leeg, kwallen aan zee (ook de diertjes), boeren op de snelweg en natuurlijk de zomerse stormen. Niets waar je echt grip op hebt maar wel helemaal los van de werkdruk zonder maandrapportages en business cases. Naarstig zoekend naar het beste WIfi netwerk beloven we onze familie dat we alleen het meest noodzakelijke zullen doen, ff snel de mail checken, en dan de rust, out of control. Het zal je ook maar gebeuren dat je op reis gaat en je geen pech onderweg hebt , geen files ontmoet, geen boetes ontvangt, de camping jouw plek direct beschikbaar heeft, je caravan en tent in een keer goed staan, je kinderen lief zijn, je drie weken mooi weer hebt, je eindelijk dat boek hebt gelezen wat je wilde, en de Wifi en terugweg beide top waren. Vervolgens bleef je binnen budget en kwam  je uitgerust thuis. Illusie? Saai? of kwestie van goede business case?
Ik vraag me af of Amerika ooit door Columbus was ontdekt als er een financial bij de reis betrokken was geweest.

TJa, waar komt die drang tot control en voorspellen bij financials toch vandaan? Wat is in onze huidige dynamische en disruptieve wereld het nut van begroten, budgetteren, prognosticeren en forecasten? De enige zekerheid die je hebt is dat de werkelijkheid in ieder geval afwijkt. Jaarlijks zijn we maanden bezig met dit soort werkzaamheden. We zijn er maar druk mee, tijd voor versterking hoor ik u denken. In het FD van 18 mei was te lezen dat de vraag naar financieel specialisten dan ook explosief groeit. De schatting is dat we er ruim 12.000 extra nodig hebben waarbij vooral finance managers, accountants en business controllers de lijst aanvoeren. Daarmee lijkt het alsof we met ons beroep net als Columbus de wind in de zeilen hebben maar is dat ook zo?

Stelt u zich een werkdag uit uw organisatie voor en ga de windrichtingen eens langs.

" Als de wekker rond zevenen bij de finance managers gaat in het Noorden (de koele kikkers) wordt er niet gesnoozed. Hoge discipline en routine, juiste, tijdige en volledige (financiële) administratie, daar gaat het in dit kamp over. Het hele reilen en zeilen van de organisatie wordt hier nauwkeurig geregistreerd. Van de core business tot aan de details. Alles wordt bijgehouden tot op de cent nauwkeurig. Het is stressen geblazen want alle mutaties moeten elke dag verwerkt zijn, achterstanden zijn uit den boze. De managers zijn verantwoordelijk, ze beginnen als eerste en doen 's avonds het licht  uit. Rond negenen ontwaken de accountants en financial controllers, zij komen uit het Oosten (de wijze grenswachters) en hebben eigenlijk het minste stress. Over het algemeen rapporteren zij over gedane zaken die grotendeels vanuit Noord worden aangeleverd; omzetten en kosten, debiteuren en crediteuren eventueel door de grenswachters zelf aangevuld met relevante niet-financiële informatie. Wat mooie draaitabellen, AOIC, CBO's en verbandscontroles eroverheen , af en toe een impairment maar verder geen echte problemen behalve wat tijdsdruk. Tegen de lunch laten de business controllers uit het Zuiden (de heet hoofden), na de nachtelijke doorwerkuurtjes van gisteren, luid van zich horen. Zij hebben redelijk wat stress, de besluiten worden genomen op basis van hun rapporten. Zij maken prognoses en business cases over de activiteiten en resultaten voor de toekomst. Hierbij maken ze gebruik van de rapporten uit Oost maar ook extra informatie over bijvoorbeeld marktontwikkelingen, concurrenten en nieuwe producten et cetera. De belangrijkste informatie komt echter van de directie en gaat over de doelstellingen en de strategie van de organisatie. Een lastige job met veel communicatie en interpretatie uitdagingen.

Als de zon zakt, de werkzaamheden zijn verricht en de drie windrichtingen moe zijn, roert het men zich in het Westen (de ontdekkers en veroveraars). Hier worden de beslissingen over de toekomst genomen op basis van input uit de verschillende windrichtingen. Hier wordt besloten wel of niet naar het Westen te varen en de wereld verder te ontdekken in navolging van Columbus. Het belangrijkste is het lef te hebben daadwerkelijk te gaan, durf je de rug te keren naar het vertrouwde en ga je de zee op met een kompas uit Oost en een koers uit Zuid. "

Wij financials rekenen alles dicht en besteden jaarlijks honderden uren aan rapportages die een schijnwerkelijkheid nabootsen en opportunities begraven. Misschien is het ergste wel dat we door ons werk, keurslijf en attitude uit de 20ste eeuw onze organisaties laten staan op de grens van land en zee en naar de verte laten turen in plaats van te laten vertrekken. Soms moeten de dingen gaan zoals ze gaan.

Wij financials hebben de wind goed in de zeilen maar de vraag is of we altijd de goede kant op zeilen. Durft u in de 21ste eeuw uw organisatie het advies te geven naar het westen te gaan? Er is nog zoveel te ontdekken...

Afbeeldingsresultaat voor wind in de zeilen