Deutsche Bank? ik ben toch niet gek!

Door: Richard Henderiks 10-6-2013

Categorieën
:
Controllersmagazine,

Vorige week werd ik gebeld door de Deutsche Bank. Een vrolijke Nederlandse vrouwenstem informeerde mij dat wij niet goed genoeg waren als klant van de DB en dat we daarom uiterlijk buiten de poort zullen worden gezet. Uiterlijk eind dit jaar moeten we onze biezen gepakt hebben en kunnen we niet meer bankieren. We moeten een nieuw bancair onderkomen zoeken.

Deutsche Bank? Ik ben toch niet gek!


Hoe zat het ook alweer?
In oktober 2007 kopen drie banken ABN AMRO voor 72 mld euro'jes. Aan het einde van dat jaar waren Fortis, RBS en Santander begonnen met het opdelen van ABN AMRO. De overname door Fortis leidde aldus de Europese Commissie tot een ongewenste concentratie op de Nederlandse markt voor zakenbankieren en dus vond Brussel dat er een deel moest worden afgestoten waaronder een 13-tal advieskantoren. Medio 2008 stak de DB haar vinger op en in april 2010 is de koop dan eindelijk rond. Dat duurde even omdat ABN eerst nog even genationaliseerd moest worden. De Duitsers betaalden 700 mln euro voor een mooie portefeuille. U raad het al, ik zat ook in het mandje.

Wat Brussel en de Duitsers zich niet realiseren is dat een portefeuille bestaat uit klanten, dat zijn bedrijven, vaak ook ondernemers, lees dat zijn mensen. Persoonlijk ken ik niet één ondernemer die zat te wachten op deze mooie marktwerking noch iemand die last had van deze ongewenste concentratie. Wat is dat eigenlijk? De markt vroeg hier volgens mij helemaal niet om. Niemand die ik sprak in die tijd wilde over, echt niemand. Geen persoonlijke adviseur meer dichtbij, een migratie-traject, systemen en betalingsverkeer die opnieuw ingericht moesten worden, nieuw briefpapier en tot overmaat van ramp een applicatie voor internetbankieren gedateerd voordat het internet überhaupt bestond. En dat in tijden dat er gewoon gewerkt moet worden om te overleven. Gelukkig weet Brussel altijd wat goed voor ons is. Niets is daarmee facultatief, gekocht is verkocht, overstappen is vertrekken en weg is pech in dit geval. Iedereen moet want dat is het beste voor de markt.

Und Jetzt....
In augustus 2012 (!) is het zover, we gaan over naar de DB. Duurt ruim twee jaar maar een goede Duitse voorbereiding is het halve werk toch? Half werk was het, het duurde nog een tijdje voor alles lekker liep. Maar nu zijn we nog geen jaar bezig en ik wordt als ondernemer weer buiten gezet. Ons kantoor is niet interessant genoeg, als er maar enkele miljoenen per jaar over je betaalrekeningetje loopt kun je gewoon op zoek naar een andere bank. Weer kosten maken, gesprekken met andere banken aangaan, migratie-traject, systemen en betalingsverkeer inrichten hetgeen nu nog meer werk is omdat de oude bankrekeningnummers niet overgenomen kunnen worden en natuurlijk weer nieuw briefpapier. Gelukkig wel weer normaal internet bankieren. Compensatie is er natuurlijk niet want dat gaat ten laste van de bonussen.

Nu heb ik het nog relatief eenvoudig denk ik. Als enigszins geoefend financial maak ik zelf wel een nieuwe financieringsaanvraag voor een andere bank, proberen we een goede kredietlijntje te trekken en zetten we de schouders eronder, klanten informeren en hopelijk lukt het allemaal voor de kerst. Maar wat als je kleine retailer bent. Je kredietlijn ophoudt te bestaan, je bent afhankelijk van adviseurs en je hebt geen cent te makken? Je nieuwe bank ziet je aankomen. O? u zit in de retail? Ai, wat zegt u? kledingbranche? Hmm, nee helaas, dan kunnen wij op dit moment even niets voor u betekenen. Ik sluit oprecht geen faillissementen uit. Zolang het lukt zal ik persoonlijk en ons netwerk kosteloos inzetten om de schrijnende gevallen in deze doelgroep vooruit te helpen.

Wat is dat toch met Brussel dat ze juist nu niet ingrijpen en bijvoorbeeld zeggen tegen de Duitsers, verkocht is gekocht, jullie zitten minimaal 5 jaar aan de portefeuille vast en 'by the way' welke deal hebben jullie eigenlijk met de ING gemaakt? Hoezo promoten jullie in het korte exitgesprek met jullie klanten de ING tot drie keer toe? Over eerlijke marktwerking gesproken en het spreekwoordelijke vinkentouw. Waarschijnlijk komt Brussel over vijf jaar met een rapport dat dit allemaal niet is gegaan zoals het hoort. Wir haben das nicht gewüst of zo...

Al jarenlang zitten we wereldwijd in de puinhopen van de banken, hoe kan het toch dat die arrogantie blijft? klanten buiten zetten!? in deze tijden, daar denk je toch niet eens over na.

Sind Sie ganz verrückt geworden!